Welcome to My Blog.....

JAYA JAYA SHANKARA!! HARA HARA SHANKARA!! I welcome all of you to this blogspot which is dedicated in entireity to my JAGAT GURU. I pray to my Kanchi Mahan to shower the blessings for the successful creation of this blogspot. I am in the process of collecting all the available information, speeches, audios, videos, books from the ocean of WEB. I would like to extend my sincere gratitude to all the Original uploaders who provided the resources for me to gather and put the same in my blogspot. Please note that this site is regulary updated and request you to visit on regular basis to update on the happenings. I will leave you here...with Periavaa. JAYA JAYA SHANKARA!! HARA HARA SHANKARA!!
Loading...
Loading...

PLEASE LISTEN TO THE NEWLY UPLOADED SONGS ON SHRI MAHAPERIAVAA BY SHRI UDAYALUR KALYANA RAMAN

Friday, July 15, 2016

Experiences with Maha Periyava: The very thought of changing Guru itself is wrong!

Of the many occasions I had visited this great Mahan, I used to stand in awe by the side and watch for a few hours many mortals come and go. On one occasion, He noticed me standing in a corner and wondering and allowing all others to come and go. He asked His sincere devotee, Balu Mama:”Why is he standing there? Does he want anything? Ask him.
Balu Mama came and asked me, “Periyava wants to know if there anything you want. Why are you just looking at Him and not coming to have the prasadams?” I told Balu Mama (most of the time tears of joy used to roll down my eyes), “Every time I come here, I have witnessed a rare incident between Periyava and His staunchest devotee. So today also I am just waiting in the side lines for one!”
Periyava overheard this and He said smilingly, “Let him wait for a few more minutes and one such incident is about to happen!”
Many men and women passed by.
Soon a lady, Saroja, came to see Periyava. She hesitated a bit to go near Him.
Periyava asked Balu Mama to ask her ‘what she wants’.
She replied to Balu Mama,”I am coming here for the first time. I have heard from my neighbours in Hyderabad talking so much about this Mahan. So I came to have His darshan”.
Periyava smiled and asked her, “There is something more than the darshan you are trying to seek from me!”
She started weeping like a small child. She might have been around 55 years old!
“Yes Swamiji. I am really unable to bear the agony.”
“You must be a Dwaithin…” Swamiji said. Dvaithins are Maadhwas, followers of Guru Shri Madhwacharya. Vishishtaadhvaithins are Iyengars, followers of Guru Shri Ramanuja.
She was startled to know that: “Yes Swamiji… Indeed Yes.” and her weeping power overtook her much more to the dismay of everyone around!
Swamiji asked her: “What is that which is worrying you inside?”
She started narrating in-between her weeps:
“I have been sincerely following one saint for more than 25 years now. I never found anything wrong with him and I have gone to Sanmarga only through this Guru. But of late I have found my Guru is not a real Guru. He has some behavioural problems and I stopped going to him altogether. But I am unable to stand this happening as I trusted this Guru so much and suddenly I find a vacuum in my life, in my spiritual life. That’s why when my friends recommended me I came all the way to have darshan of You and be a devotee of You forever in my life!”.
Periyava started smiling…
“So you think by just switching over to another Guru like Me all your problems will get solved?”
“That is what I feel.”
Periyava said: “You are wrong. Krishna says “Yathathohyapi kauntheya, Purushasya Vipaschithaha…”
“The moment you are born as a human, you are bound to make mistakes. There is no escape for anyone in this world. Just because you switch over to another Guru like me, what is the surety that I am more pure?
The very thought itself is wrong, as every human being has his own limitations.”
“No doubt I can understand your agony. What you should do is to start praying silently within yourself to a God of your choice.Try to get that inner “Anandha” instead of searching for another Guru who according to Krishna “May be much worse than the one you have experienced.”
There was spellbound silence everywhere…
I went to get His Blessings. He said smilingly, “For you I will ever be the Guru, Don’t worry.”
Silence was broken with laughter everywhere…
I came out wiping my tears of joy…
Source: As narrated by a devotee in Sulekha​

Thursday, July 14, 2016

Kaliyuga nandi was a great mirudhangam artist.
This artist was a great devotee of Mahaperiva. One day he was testing his instrument and found some defect in it. He wanted to repair the instrument, when he approached the person doing a repairing work he came to understand that the thin of the Insturment should be replaced. Since it was to be made of animal skin it would take some time
The artist felt very sad because he was told that the animal will be killed and its skin will be prepared by some processing work. The aritst decided not to use that instrument anymore after 3 months wihin this period he wanted to execute already agreed programmes. When he came to chennai for a programme he decided to meet periva at kanchi.
When he met periva he expresed his feelings to periva
Periva - Whether you visited any shiva temple
Artist - S i have visited many shiva temple
periva - Have you seen a nandhi in front of Lord shiva
Artist - S i have seen
Periva - Nandhi is a great miruthangam artist.
When nandhi himself is playing the instrument which is prepared from the skin of animal why can't you the kaliyuga Nandhi play the instrument. There is nothing wrong in it
Now the artist mind was clear and his worries vanished away.
This Kaliyuga Nandhi was none other than PALAKAD MANI IYER
HARA HARA SHANKARA,
JAYA JAYA SHANKARA,

Saturday, July 2, 2016

காமாட்சியையே தன் பக்தைக்காக அனுப்பிய பெரியவரின் மகிமையை..........

ஹர ஹர சங்கர, ஜெய ஜெய சங்கர, ஓம் ஸ்ரீ பெரியவா பொற்ப்பாத கமலங்களே சரணம்.

குடும்பத்தினரால் கைவிடப்பட்ட அலமேலு சேலத்தில் இருந்து காஞ்சிபுரம் வந்தார். மடத்து குடியிருப்பு ஒன்றில் தங்கி சமையல் வேலைக்குச் சென்றார். தினமும் காஞ்சிப் பெரியவரைத் தரிசனம் செய்வதை கடமையாக கொண்டார். ஐம்பது வயதில் காஞ்சிபுரம் வந்த அவருக்கு வயது எழுபது ஆனது. அதன்பின் வேலைக்குச் செல்ல முடியவில்லை. பக்கத்து தெருவில் இருந்த வசந்தாவின் ஆதரவுடன் பொழுதைக் கழித்தார்.
ஒருமுறை வசந்தாவின் தாயார் இறந்து விட்டதால் அவர் திருச்சி செல்ல நேர்ந்தது. இந்த நேரத்தில் அலமேலு பாட்டிக்கு காய்ச்சல் வந்து விட்டது. பசியால் வாடிய அவர் கவனிப்பார் இன்றி படுக்கையில் கிடந்தார். வாய் மட்டும், "பெரியவா... பெரியவா....' என்று அவரது திருநாமத்தை முணுமுணுத்துக் கொண்டிருந்தது.
திடீரென "பாட்டி.. பாட்டி' என்று சத்தம் கேட்டது.
தட்டுத் தடுமாறி எழுந்த பாட்டி கதவைத் திறந்தார். அங்கு வசந்தாவின் மகள் காமாட்சி நின்றாள்.
கையில் சாப்பாட்டுக் கூடை இருந்தது.
"என்ன பாட்டி ஒடம்பு தேவலையா?'' என்றாள் சிறுமி.
தலை அசைத்தாள் பாட்டி.
சிரித்தபடியே காமாட்சி, "பாட்டி... இந்த கூடையில ரசம் சாதம் இருக்கு. சாப்பிட்டு நிம்மதியா இருங்கோ... நான் பாட்டு கிளாஸுக்குப் போயிட்டு வரேன்'' என்று சொல்லி விட்டு ஓடினாள்.
கூடைக்குள் சாதத்துடன், மிளகுரசம், சுட்ட அப்பளம், உப்பு நார்த்தங்காய், வெந்நீர், காய்ச்சல் மாத்திரை என அனைத்தும் இருந்தன. வசந்தாவின் பாசத்தை எண்ணி நெகிழ்ந்து விட்டார் பாட்டி.
நன்றாக சாப்பிட்டு மாத்திரையும் போட்டுக் கொண்டதால் காய்ச்சல் விட்டது. வசந்தாவைப் பார்க்க பாட்டி புறப்பட்டார். வீடு பூட்டியிருந்தது.
"திருச்சியில இருந்து இன்னும் வசந்தா வரலையே'' என்றார் பக்கத்து வீட்டுப் பெண்.
பாட்டிக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை.
"காமாட்சி சாப்பாடு கொண்டு வந்து கொடுத்தாளே! அது எப்படி?' என்ற கேள்வி மனதில் எழுந்தது.

அந்த சிந்தனையுடன் பாட்டி பெரியவரைத் தரிசிக்க சென்றார். அவரது காலில் விழுந்தார்.

"எப்படி இருக்கேள்... காய்ச்சல் தேவலையா?'' என்று கேட்டார் பெரியவர்.

தான் காய்ச்சலில் அவதிப்பட்டது எப்படி தெரிந்தது? என்று புரியாமல் திகைத்தார்.

"மிளகுரசம், சாதம், வெந்நீர் எல்லாம் வந்து சேர்ந்ததா?'' என்று கேட்டு பாட்டியை மேலும் வியப்பில் ஆழ்த்தினார் பெரியவர்.
பாட்டி வாயடைத்து நின்றார்.

சிரித்த பெரியவர், "திருச்சிக்குப் போன காமாட்சி இன்னும் வரலை..... இந்த காஞ்சிபுரத்தை ஆட்சி செய்யுற காமாட்சி தான் உன்னைத் தேடி வந்தா...'' என்று கோவில் இருக்கும் திசையைக் காட்டினார்.

அலமேலு பாட்டி அப்படியே சிலையாகிப் போனார். உலகநாயகியான காமாட்சியையே தன் பக்தைக்காக அனுப்பிய பெரியவரின் மகிமையை எடுத்துச் சொல்ல வார்த்தைகளே இல்லை.

Wednesday, June 15, 2016

ஊராளாத்துப் பிள்ளைய…கூட்டிண்டு வந்திருக்கோம்!

நன்றி-கௌரி சுகுமார்.
ஸதாராவிலிருந்து திரும்பி வரும் வழியில் ஆந்த்ராவில், பீலேரு என்ற க்ராமத்தில் ஒரு ஸ்கூல் கட்டிடத்தில் பெரியவா தங்கியிருந்தார்.
அப்போது ஒரு பக்தர் மூன்று பெரியவாளையும் ஒருசேர தர்ஶனம் பண்ணும் ஆசையில் பீலேரு வந்தார். அவர் வந்த போது பெரியவா… ஒரு தட்டி மறைவில் அமர்ந்து கொண்டு, புதுப் பெரியவாளிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தார்..
த்ளாயிரத்து இருவதுகள்ள…. நாங்க காஸிக்கு யாத்ரையா.. கெளம்பினவொடனே, மடத்ல இருந்த எல்…லார்க்கும்… காஸிக்குப் போகணுன்னு ஆசை வந்துடுத்து ! காஸி ராஜாவானா… அத்தன நன்னா ஏற்பாடு பண்ணியிருந்தார்! சும்மா சொல்லப்…டாது! உபசாரங்களுக்கு கொறைவேயில்ல! ஆனா என்னாயிடுத்துன்னா…திரும்பி வரச்சே, விஶாகப்பட்ணத்ல… உக்ராண [ஸமையல்]தட்டுப்பாடு வந்துடுத்து! ஆந்த்ர ஜனங்கள்ளாம்… அங்க இருக்கற வரைக்கும், எங்களுக்கு… ஒரு கொறையும் வெக்கல! ரொம்….ப நன்னா கவனிச்சிண்டா.! ராமேஶ்வரம் வந்தப்பறந்தான்… கஷ்டதஸை ரொம்ப ஜாஸ்தியாயிடுத்து! மடத்ல இருந்த…. தங்க ஸாமானையெல்லாம் வித்தோம்! அப்போல்லாம்… ஸவரன் என்ன வெலை தெரியுமோ? பதினஞ்சு ரூவாய்க்கும் கொறைச்சல்…! ஆனா, அப்றம் தஞ்சாவூர்க்காரா எல்….லாத்தையும் மறுபடி பண்ணிக் குடுத்துட்டா..! ஆமா..! ஸ்வாமிக்கு அபிஷேகம் பண்ண தாரா பாத்ரம் ஒண்ணு இருக்குமே? அது இருக்கோ? அது சொக்கத்தங்கம்! தெரியுமோ?….”
“பத்ரமா இருக்கு….”
பதவிஸாக, அடக்கமாக ஸ்ரீ ஜெயேந்த்ர பெரியவாளின் குரல் ஒலித்தது.
” கும்மாணத்ல…. ராமஸ்வாமி ஶாஸ்த்ரிகளை… தெரியுமோ?….”
“தெரியுமே!….”
அவர் இல்ல…! அவரோட பாட்டனாரைப் பத்திச் சொல்றேன்…! நம்ம….கும்மோண மடத்து சொவத்துல… [சுவர்] நோட்டீஸே ஓட்டிட்டார்! என்னன்னு… ஓட்டினார் தெரியுமா?
“…இந்த மடத்தை நம்பி… கடன் குடுத்துடாதீங்கோ! திரும்பி வராது”…ன்னு” நோட்டீஸ் ஒட்டிட்டார்!
பெரியவா… பலமாக சிரிக்கும் ஶப்தம் கேட்டது.
[பெரியவா சிரித்தாலும், இன்றும் நமக்கு இது ஒரு வெட்கக்கேடு! நாமே நம் தலையில் மண்ணையும், சேற்றையும் வாரிப் போட்டுக் கொண்டோம். மஹா அல்பமான பணத்துக்காக மஹா அரிதான பகவானை, மஹான்களை எத்தனை ஈஸியாக கீழ்மைப் படுத்திவிடுகிறோம்! பெரியவாளை நம்பினால் நமக்கு கிடைக்கும் மன அமைதியில், அழியும் இந்த பணம் காஸு எல்லாம்…வெறும்.. தூஸு போலாகும்!]
இப்போ மடத்துக்கு பேரும் புகழும் வந்திருக்குன்னா….அது என்னமோ…என்னாலதான்..ன்னு எல்லாரும் நெனைச்சிண்டிருக்கா.! வாஸ்தவத்ல… அது அப்டி இல்ல!….. எல்லாம்… ‘கலவைப் பெரியவா’ குடுத்த பாக்யம்”
[உண்மைதான்! கலவைப் பெரியவா குடுத்த மஹா மஹா பாக்யம்…..நம் பெரியவாதானே?]
எனக்கு… ஒண்ணுமே தெரியாது ! அதுவும்…பணத்தைப் பத்தி… ஶுத்தமா எதுவுமே தெரியாது! cheque, draft….இதெல்லாம்… எனக்கு பரிச்யமே… இல்ல!…. பல விஷயங்கள… எங்கிட்ட வர, பக்தாள்ட்டேர்ந்து.. துருவித் துருவி..நானே… கேட்டுத் தெரிஞ்சுக்கறேன். அப்டித் தெரிஞ்சிண்டத… மத்தவாகிட்ட சொல்றதால, என்னை… பெரிய்…ய “ப்ராக்ஞன்” ன்னு எல்லாரும் நெனைச்சிண்டு இருக்கா…
[பெரியவாளின் இந்த வார்த்தைகள், அவர் அமர்ந்திருக்கும் பாணி, அவர் பேசும் த்வனி இந்த மூன்றும் ஸந்தோஷமாக த்யானிப்பதற்கு மிகவும் ரஸமானவை]
image
image
“….மடத்துக்கு… பணக்கஷ்டம் வரப்டாது! ஊராளாத்துப் பிள்ளைய [பால பெரியவா] அழைச்சிண்டு வந்திருக்கோம்….அவனுக்குப் பணக்கஷ்டம் தெரியாம இருக்கணும்…!.”
“ஆமா…..வெலவாஸில்லாம்… ரொம்ப ஜாஸ்தியாயிடுத்து…! ஒரு தேங்கா… அஞ்சு ரூவா விக்கறது! நம்ம மடத்துக்கு… தபால் செலவே…. வர்ஷத்துக்கு ஒரு லக்ஷத்துக்கு மேல ஆறது……”
இளைய பெரியவா கூறினார்.
ம்ஹும்!..அத… கொறைக்காதே! வெள்ளைக்காரா….அதுலயும் “ஹரே ராமா ஹரே க்ருஷ்ணா” க்காரா நம்ம மதத்துக்காக எவ்ளோவ் செலவு பண்றா! எவ்ளோவ் ஒழைக்கறா !…
“நீங்க எப்டி சொல்றேளோ… அப்டியே பண்றேன்…”
பக்தருக்கு புளகாங்கிதமானது. இரண்டு பெரியவாளின் ஸம்பாஷணையை கேட்கும் பாக்யத்தை,  பெரியவாளன்றி… யாரால் அனுக்ரஹிக்க முடியும்?
நாமெல்லாம்…குடும்ப பட்ஜெட் போடுவோம். Business பண்ணுபவர்கள்…அதற்கான பட்ஜெட் போடுவார்கள். State Government, Central Government, UN என்று ஒவ்வொரு நாடும் பட்ஜெட் போடும். எத்தனை நல்ல பட்ஜெட்டாக இருந்தாலும், அது பூரணமான, நல்ல பட்ஜெட்டாக இருக்கவே முடியாது.
ஆனால்… நம் பெரியவா போடும் பட்ஜெட்டில், இந்த ஸமஸ்த ப்ரபஞ்சத்திலும் உள்ள ஸகல ஜீவராஸிகளுக்கும் பெரிய, பூர்ணமான ஆத்ம லாபம் மட்டுமே கிடைக்கும்!
compiled & penned by gowri sukumar

Tuesday, June 14, 2016

"அமாவா" (பெரியவாளின் 50 வருட ஞாபக சக்தி-பாலபெரியவா உட்பட அனைவருக்கும் ஆச்சர்யம் தந்த சம்பவம்)

சொன்னவர்;தில்லைநாதன்.சென்னை
தொகுப்பாசிரியர்;கோதண்டராம சர்மா.
தட்டச்சு;வரகூரான் நாராயணன்.

கர்நூல் வியாஸ பூஜை முடிந்து காஞ்சிபுரம் வந்து
சேர்ந்த சமயம்,புதுப்பெரியவர்கள் வடக்கே யாத்திரை
சென்றுவிட்டார்கள். மகாபெரியவர்களும் பால
பெரியவர்களும் காஞ்சியில் தங்கியிருந்து தரிசனம்
தந்துகொண்டு இருந்தார்கள்.

அப்போது ஜமீன்தார் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த
வடதேசத்துக்காரர்கள் தரிசனத்துக்கு வந்தார்கள்.
நானும் பெரியவாளுக்குப் பின்னால் நின்று
கொண்டிருந்தேன். என்னை அருகில் அழைத்த
 மகாபெரியவர்கள் பாலபெரியவர்களுக்கும் 
தமக்கும் நடுவிலிருந்த சிறிய இடைவெளியில் 
வந்து உட்காரச் சொன்னார்கள். நானும்
 ஒடுங்கியபடி அந்த குறுகலான இடத்தில் அமர்ந்தேன்.

மகாபெரியவர்கள் என்னை, "திதிகளில் 
கடைசித் திதி'என்ன?" என்று கேட்டார்கள்.

"அமாவாசை, பௌர்ணமாவாசை" என்றேன்.

"முதலில் சொன்னதை மட்டும் சொல்" என்றார்கள்.

"அமாவாசை" என்றேன்.

"அதில் கடைசி எழுத்தை எடுத்துவிட்டுச் சொல்"

"அமாவா"

வடநாட்டுக்காரர்களைக் காட்டி,"அதை அவர்களிடம்
சொல்!" என்றார்கள்.

எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை.

"அவர்களிடம் கேள்" என்று மறுபடியும் சொன்னார்கள்.

நான் அவர்களைப் பார்த்து "அமாவா!" என்றேன்.

"நான்தான், நான்தான் அமாவா!" என்றாள் ஒரு
பெண்மணி.அவளுக்கு சுமார் ஐம்பது வயது இருக்கும்.

"அவள் என்னை இதற்கு முன் பார்த்திருக்கிறாளா?
என்று ஹிந்தியில் கேள்!" என்றார்கள்.-கேட்டேன்.

"நான் பார்த்ததில்லை!" என்று சொன்னாள்.

"நான் அவளைப் பார்த்திருக்கிறேன் என்று சொல்!"
-சொன்னேன்.

"ஆமாம்,ஆமாம்!" என்றாள் அந்தப் பெண்மணி.

"ஆமாம் என்கிறாளே? எப்படி என்று கேள்!"
என்றார்கள் பெரியவர்கள்-கேட்டேன்.

"நான் சின்னக் குழந்தை,இரண்டு வயது இருக்கும்.
அப்போது எங்கள் தாத்தா பெரியவர்களை
எங்கள் அரண்மனைக்கு வரவழைத்துப் பாதபூஜை
செய்திருக்கிறார்கள்.அப்போது பார்த்திருக்கிறார்கள்.
இதெல்லாம் எங்கள் தாத்தா சொல்லி எனக்குத்
தெரியும். நான் சின்னக் குழந்தையானதால் எனக்குப்
பெரியவர்களைப் பார்த்த நினைவு இல்லை" என்று
சொன்னாள், அந்தப் பெண்மணி.

பின்னர் விசாரித்தபோது காசி யாத்திரை சென்றிருந்த
சமயம் பெரியவர்கள் அந்த ஜமீன்தாருடைய
ஸமஸ்தானத்தின் அழைப்பின் பேரில்
சென்றிருக்கிறார்கள் என்று தெரியவந்தது.

இதைக் கேட்கும்போது பாலபெரியவர்கள் உட்பட
அனைவருக்கும் 'பெரியவாளுக்கு இத்தனை ஞாபக
சக்தியா?' என்று ஆச்சர்யமாக இருந்தது. அந்தக்
குடும்பத்தைச் சேர்ந்த சுமார் இருபத்தைந்து பேர்கள்
தரிசனத்துக்காக மிகவும் பக்தி சிரத்தையுடன்
வந்திருந்தார்கள்.அந்த சமஸ்தானத்தின் பெயரைக்
கூடச் சொன்னார்கள். அது எனக்கு நினைவு இல்லை.

Subscribe through Email

Enter your email address:

Delivered by FeedBurner

back to top